Strona Główna

Nasz program

O nas

Forum

Galeria zdjęć

PIONIERZY

Kontakt
Artykuły:
Jan Włodarek
Historia
Sylwetki
Wywiady
Porady
Trening
Dietetyka
Medycyna
Wspomaganie
Sterydy
Ośrodki
RÓŻNE
Statystyka
Odwiedziło nas:
4394876
osób.
Oni są z nami:
Granica wieku pięściarzy. Aut. Hajot


(Z filmu "Legendy ringu". Dwaj dawni rywale postanawiają stanąć na ringu po raz ostatni, by pokazać, który z nich jest lepszy. Premiera filmu grudzień 2013 r.).


Bruksela, w lipcu 1938 r.

Ostatni mecz Maksa Schmelinga z Hauserem w Stuttgarcie, w którym Schmeling odniósł bardzo łatwe zwycięstwo w pierwszej rundzie, zwrócil uwagę na granicę wieku bokserów.

Schmeling liczy dziś 34 lata,, zwyciężą swych rywali w pierwszej rundzie przez k.o. i na tej podstawie rzuca wyzwanie młodszemu z górą o 10 lat Joe Louisowi. Czy w istocie świat do tego stopnia od młodeział, iż pięściarze, po przekroczeniu dopiero trzydziestki dochodzą do pełnej formy?


Postarajmy się odpowiedzieć na to pytanie, zastrzegając się z góry, iż idzie tu

o wagę ciężką.

Pierwszy mistrz świata, uznany przez wszystkich, John i. Sullivan, zdobył swój tytuł w 23 – cim roku życia. Historycznie to wydarzenie miało miejsce w 1882 roku. Przeciwnikiem Sullivana był wówczas Poddy Ryan. Tytuł swój stracił Sullivan w 10 lat później, a więc w 33 - cim roku życia, w spotkaniu z Jim Corbettem. Ten ostatni liczył wówczas 26 lat i przestał być mistrzem w cztery lata później, po pamiętnym meczu z Fitzimmonsem, którego znokautował.

Fitzimmons był bezsprzecznie

największym fenomenem,
Jakiego boks posiadał. Z Corbettem rozprawił się on w 35 roku życia. Tytuł mistrzowski stracił on dwa lata później, w meczu z nie mniej głośnym fenomenem Jim Jeffriesem, który był od niego o 14 lat młodszym.
Jim Jeffnesies wybierał się na spacer od miasta do miasta, wszędzie zwyciężając i powszechne przekonanie było, iż nikt nie potrafi z nim walczyć. W rezultacie z braku przeciwników porzucił on ring i tytuł mistrza zdobył Tommy Burns. Tego „zastępował” dopiero murzyn JackJohnson, liczący 29 lat.
Johnson był niepokonanym w ciągu długiego okresu czasu i w rezultacie Jim Jefries, ulegając namowom swych przyjaciól, zgodził się wdziać jeszcze raz rękawice bokserskie i wystąpić do walki z Johansonem mimo swych 36 lat. Eksperyment ten zakończył się fatalnie, gdyż,

Jeffries przegrał bezapelacyjnie.

W 1915r. odbyła się głośna walka Jack Johnson – Jess Wiliard. Pierwsz liczył 37 lat, drugi zbliżał się do 32. Młodszy – rzecz oczywista – wygrał. W cztery lata później Jess Wiliard znokautowany został przez Jack Dempsega, młodszego o 23 lat.

W ciągu 7 lat Dempsey był niepokonanym

Dopiero w 1926 roku napotkał on na Tunnego w Filadelfii , z którym przegrał. Dempsey liczył wtedy 31 lat. Tunney 38.

Okres „młodych mistrzów”,

gdy żaden z nich nie zdobył tytułu po przekroczeniu trzydziestki. Sharkeg liczył 27 lat. Maks Schmeling 24 (w 1930 roku). Później mistrzem został znów Shaekey, ale już w 29 –tym roku życia. Ostatniego pokonał Carnera w 3 lata później Carnera liczył wówczas 27 lat. Max Bear 26 lat,Broddock zdobył mistrzostwo w 1935 roku życia. Stracił tytuł mistrz w dwa lata później na rzecz Joe Louisa, liczącego 23 lata.
Jak więc z tego widzimy, trzydziestka nie jest granicą, której nie można przekraczać. Wielu bokserów zdobyło mistrzostwo świata właśnie po trzydziestce. Nie mniej jednak trzeba stwierdzić, iż każdy pięściarz osiąga maksimum swej formy i siły.

Przed ukończeniem 30 lat.

Później zależy tylko od sposobu życia i kondycji fizycznej, jeśli się chce utrzymać klasę swą poprzednią.
Jaki więk jest więc granica boksera?

Możemy to określić 35 –cio latami.
Po tym okresie nie notujemy już ani jednego przypadku, ażeby bokser mógł powrócić na ring i walczyć z pięściarzami tej klasy, którą kiedyś sam posiadał. Widzimy to zresztą najlepiej po takim fenomenie, jakim był Jeffries, którego pokonano w 36 roku, mimo iż poprzednio wycofał się z ringu tylko dlatego, ponieważ brakło mu przeciwników.
Jack Dempsey próbował również po pokonaniu go przez Tunneya, powrócić z powrotem na ring. Zorganizowane dla niego specjalne tourne po całych Stanach Zjednoczonych, w czasie którego przedstawionych mu bokserów nokautował jednego po drugim. Wpadł on jednak na King Lewińskiego, boksera o większej klasie od pozostałych i ten dopiero zakończył raz na zawsze karierę pięściarską Dempseya.
Żywot boksera jest więc stosunkowo długi. Zależy on jednak od sposobu życia i umiejętności zachowania swych sił żywotnych.
Autor: Hajol, 1938 r.(„ Ilustrowany Magazyn Sportowy 1 2 3”)
Rej.817./RÓŻNE-117/2014.12.22/JWIP.PL
Aktualizacja 2015.03.11, godz. 18:30


Nie należy rozpoczynać treningu siłowego pod wpływem środków dopingujących i odurzających. Przed wykonywaniem opisanych tutaj metod treningowych i ćwiczeń należy się skonsultować z lekarzem. Autorzy i właściciel strony JWIP.PL nie ponoszą jakiejkolwiek odpowiedzialności za skutki działań wynikających bezpośrednio lub pośrednio z wykorzystania informacji zawartych na tej stronie.
Ostatnie Artykuły
Spotkanie z ambas...
Zmarł Antoni Kołe...
Pozdrowienia z wa...
Przemysław Kwiatk...
Stawiałem na wsze...
Flesz
 Reg Park, 1971 r.
Reg Park, 1971 r.
TYTANI
Na forum
Tylko aktywnych zapraszamy na forum
oraz
do Pionierów



















































Jeżeli na tej stronie widzisz błąd, napisz do nas.

Jan Włodarek | Historia | Sylwetki | Wywiady | Porady | Trening | Dietetyka | Medycyna | Wspomaganie | Sterydy | Ośrodki | RÓŻNE