Strona Główna

Nasz program

O nas

Forum

Galeria zdjęć

PIONIERZY

Kontakt
Artykuły:
Jan Włodarek
Historia
Sylwetki
Wywiady
Porady
Trening
Dietetyka
Medycyna
Wspomaganie
Sterydy
Ośrodki
RÓŻNE
Statystyka
Odwiedziło nas:
4201044
osób.
Oni są z nami:
Metoda naturalnego wychowania fizycznego. Autor: Jan Winnicki
Cała doktryna Heberta o wychowaniu fizycznym społeczeństwa podporządkowana jest właśnie temu celowi. Uważa on słusznie, że nie żyjemy obecnie w takich warunkach, w jakich żyli nasi przodkowie. Cywilizacja odsuwa nas coraz bardziej od natury i choć budowa nasza nie ulega zmianom, człowiek staje się coraz słabszy, ponieważ tryb jego życia jest mniej twardy. Aby uniknąć tej fizycznej degeneracji i zachować prawidłowy rozwój fizyczny, należy posługiwać się ruchami naturalnymi dla naszego gatunku.

Człowiek - twierdzi Hebert - nie jest wyobcowany z natury i nie może uchylić się od praw, które rządzą rozwojem fizycznym innych stworzeń. Każde stworzenie żyjące osiąga ten rozwój przez wykonywanie ruchów koniecznych dla jego egzystencji. Jak ptak lata, pies biega i skacze, tak człowiek chodzi, biega i skacze, wspina się, rzuca, walczy, pływa itd. Są to te same ruchy, które wykonywali codziennie nasi przodkowie i którymi posługują się i dziś jeszcze ludy pierwotne.

Dlatego nieodzowną potrzebą naszej rasy jest zapewnienie organizmowi wszechstronnej wytrzymałości i sprawności fizycznej. Dla osiągnięcia tych cech konieczne jest poświęcenie codziennie dostatecznej ilości czasu na ćwiczenia cielesne. W czasie ich wykonywania należy starać się powrócić do naturalnego trybu życia naszych przodków - chodzić, biegać, skakać na powietrzu, w jak najlżejszym ubraniu.

Jak zużytkować czas przeznaczony na wychowanie fizyczne? Ćwiczenia powinny obejmować ruchy stosowane w życiu codziennym, wykonywane w sposób ciągły, nieprzerwany - w chodzie i biegu. Każdemu rodzajowi ćwiczeń poświęcić należy tyle czasu, ile mu przysługuje, przy czym bieg, a ściślej mówiąc: wszelka zmiana miejsca jest ćwiczeniem podstawowym.

W zespołach prowadzonych szkołą Heberta ćwiczenia wykonuje się grupowo, pod kierunkiem instruktorów. Na pierwszym zajęciu dzieli się ćwiczących na 4 grupy: bardzo silni, silni, średni i słabi. Klasyfikacja taka pozwala instruktorowi dozować ćwiczenia odpowiednio do możliwości fizycznych poszczególnych grup. Każdy ćwiczący wykonuje wówczas ten sam ruch, ale z różnym natężeniem i odmiennym zuzyciem siły. Natężenie ćwiczeń powinno wzrastać w ciągu 2/3 czasu ich trwania, a potem zmniejszać sie stopniowo aż do końcowego marszu wypoczynkowego. Przerw między poszczególnymi rodzajami ruchów nie stosuje się; potrzebny odpoczynek osiąga się przez marsz wypoczynkowy po każdym ćwiczeniu.

Zalety metody naturalnej George Herberta wypływają z jej wszechstronności i możliwości objęcia wszystkich swoich zasięgiem: całej młodzieży - zarówno tej silnej, jak i słabszej oraz ludzi dorosłych. Dlatego też Francuska Federacja Wychowania Fizycznego, rozszerzając prace grupy heberystów założonej w 1937 roku, posługuje się właśnie metodą naturalną.

Jakkolwiek metoda Heberta nadaje się równie dobrze dla dzieci jak i dorosłych, to jednak sposób jej stosowania rózni się w poszczególnych przypadkach. W zastosowaniu dla dzieci np. metoda ta powinna mieć charakter wychowawczy, uwzględniać przy tym okres rośnięcia oraz proces kształtowania się kośćca i mięśni. U kobiet powinny zmierzać przede wszystkim do rozwinięcia wdzieku poruszania się i giętkości. Zadaniem jej w zastosowaniu do mężczyzn zupełnie już dojrzałych fizycznie powinno być utrzymanie sprawności i korygowanie deformacji spowodowanych pracą zawodową.
Aktywność społeczeństwa każdego kraju uzależniona jest przede wszystkim od zdrowia i wartości fizycznej jednostek. Przez organizację wychowania fizycznego, budowę stadionów zmniejsza się zachorowalność, a zwiększa wydajność pracy, unika się wypadków spowodowanych niezręcznoscią czy słabością, wytwarza przyjemniejszą atmosferę w pracy, szkole i domu, usuwając psychologiczne przyczyny złego samopoczucia.

Wydatki na wychowanie fizyczne zwracają się wielokrotnie (obliczono, ze we Francji choroby pochłaniają ok. 1/6 dochodu narodowego; w Polsce sumy wypłacane przez ZUS są równierz olbrzymie). Ochrona zdrowia przez wychowanie fizyczne jest kilkakrotnie mniej kosztowna niż leczenie.

Dobrze zorganizowane i opierające się na naukowych podstawach wychowanie fizyczne jest podstawą obrony przed chorobami. Wpajając zamiłowanie do ćwiczeń cielesnych, do ruchu na powietrzu i do higieny, dostarcza się ludziom przyjemnej rozrywki, wzmacnia się ich moralnie i fizycznie.
Autor: Jan Winnicki
Nie należy rozpoczynać treningu siłowego pod wpływem środków dopingujących i odurzających. Przed wykonywaniem opisanych tutaj metod treningowych i ćwiczeń należy się skonsultować z lekarzem. Autorzy i właściciel strony JWIP.PL nie ponoszą jakiejkolwiek odpowiedzialności za skutki działań wynikających bezpośrednio lub pośrednio z wykorzystania informacji zawartych na tej stronie.
Ostatnie Artykuły
Przemysław Kwiatk...
Stawiałem na wsze...
Cytryna na zdrowi...
Z Antonim Kołecki...
Z Antonim Kołeck...
Flesz
Inga Neverauskaite, Litwa 2009 r.
Inga Neverauskaite, Litwa 2009 r.
SYLWETKI
Na forum
Tylko aktywnych zapraszamy na forum
oraz
do Pionierów



















































Jeżeli na tej stronie widzisz błąd, napisz do nas.

Jan Włodarek | Historia | Sylwetki | Wywiady | Porady | Trening | Dietetyka | Medycyna | Wspomaganie | Sterydy | Ośrodki | RÓŻNE